Opinie - 'Verkeersveiligheid is te belangrijk om alleen aan politici over te laten'

Vrijdag 23 oktober 2015 — Vincent Leus verloor zes jaar geleden zijn dochter Emilie (18), die van de weg werd gereden door een dronken bestuurder. Hij reageert op de oproep van minister Galant om mee te denken over veiliger verkeer.

Door Vincent Leus

Toen minister Galant de burgers opriep om mee te denken over veiliger verkeer, sprong ik een gat in de lucht. Net als vele andere nabestaanden van verkeersslachtoffers. Eindelijk, eindelijk komen er doortastende maatregelen om het aantal verkeersdoden te verminderen. Maatregelen met een draagvlak, net omdat Galant ons allen consulteert. Want verkeersveiligheid is te belangrijk om over te laten aan politici alleen.

Het is intussen bijna zes jaar geleden dat mijn dochter overleed. 18 jaar oud was ze, ze zat in het eerste jaar geneeskunde in Gent. Ze was samen met drie medestudenten per fiets onderweg, toen ze van de weg gemaaid werd door een dronken chauffeur. Twee van haar vriendinnen waren op slag dood, mijn dochter stierf twee dagen later in het ziekenhuis.

Het is niet te beschrijven hoeveel pijn zoiets doet. En toch probeer ik het, elke keer als ik lezingen geef op scholen. Zoals gisteren nog, in een klas in Sint-Niklaas, waaruit drie jaar geleden een klasgenootje werd weggerukt door het verkeer. Zevenhonderd verkeersdoden vallen er per jaar, en elke keer opnieuw schudt het de levens door elkaar van familie, vrienden, klasgenoten, collega's. Iedereen kent wel iemand die het al heeft meegemaakt. En toch blijft er weerstand tegen drastische maatregelen om de dodentol te beperken.

Ik deed het voorstel enkele weken geleden zelf nog aan Karin Genoe van het Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid: een brede bevraging organiseren om te weten voor welke maatregelen er draagvlak is. Ik ben daarom heel blij dat minister Galant nu de mening van elke burger vraagt. Want we beseffen nog altijd niet dat verkeersveiligheid bij ons begint.

Onze overheid neemt nog niet dezelfde strenge maatregelen als bijvoorbeeld Frankrijk of Amerika, maar daar zijn de weggebruikers veel gedisciplineerder. Trajectcontroles en BOB-campagnes hebben er veel meer effect. Het probleem zit bij onze mentaliteit, en daarom is de betrokkenheid van de burgers essentieel. Verkeersveiligheid is te belangrijk om aan de politici alleen over te laten.

Mijn idee? Een alcoholslot in elke auto. Want drinken en rijden gaan niet samen: sinds de dood van mijn dochter ben ik daar heel consequent in. Ik vind het dan ook ethisch onverantwoord dat je op recepties vaak nog altijd moet zoeken naar alcoholvrije drankjes. Voor mijn generatie is het te laat: zij raken er zonder dwingende maatregelen nooit meer van overtuigd dat drinken en rijden niet samen gaan.

Iedereen die met het vliegtuig reist, aanvaardt de veiligheidscontroles zonder problemen en wacht geduldig op zijn beurt. Logisch ook: we zijn blij dat er dankzij die controles geen kalasjnikov aan boord zal zijn. Waarom redeneren we anders als er een politiecontrole is? Het is niet om ú te pakken, wel om ervoor te zorgen dat er geen dronken chauffeur úw dochter omver rijdt.

Ik kom als spreekbuis van het Fonds Emilie Leus vaak in contact met andere nabestaanden. Zij kennen het gevoel van iemand te verliezen in het verkeer: het is een wonde die nooit heelt. Al die groepen, al die organisaties, de Ouders van Verongelukte Kinderen, Rondpunt, het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid, ... Ze vragen allemaal hetzelfde: maatregelen voor veiliger verkeer.

Welke maatregelen zullen de steun krijgen van de volledige bevolking? Dat weet niemand. Maar ik blijf hoopvol: zoiets moet groeien. Iedereen lachte toen de milieubox werd ingevoerd, maar intussen sorteert iedereen met een bruine, een blauwe en een groene zak. Mijn vader zei in 1972 dat hij nooit van zijn leven de veiligheidsgordel zou dragen, omdat het zijn vrijheid beperkte. Nu stelt bijna niemand dat nog in vraag.

Mevrouw de minister, ik ben blij met uw initiatief. En ik kijk uit naar de maatregelen die eruit zullen voortvloeien, samen met alle andere ervaringsdeskundigen. Nultolerantie, alcoholslot, rijbewijs met punten, onmiddellijke inbeslagname bij overtreding? Emilie heeft spijtig genoeg de kans niet gekregen deze doortastende maatregelen mee te maken. Ik normaal gezien wél, gelukkig. Al zal ik nooit meer écht gelukkig worden.